Berry geloofde niet in het exopulse suit: "Tot ik het zelf voelde"
Toen Berry Lejeune uit Vlijtingen in 2008 de diagnose multiple sclerose kreeg, ging het snel achteruit. “Een paar maanden later lag ik in het ziekenhuis”, vertelt hij, “Verlamd vanaf mijn middenrif. Zelfs het gevoel in mijn handen was weg.”
Met intensieve revalidatie kwam er stap voor stap vooruitgang. Na acht maanden verliet hij het ziekenhuis op twee krukken. Later volgde hij bijscholingen en ging hij opnieuw aan het werk. Maar zijn benen bleven een probleem.
“Ik had constant last van spasticiteit – strakgespannen, stijve spieren – vooral in mijn heup en linkerbeen. Alles kostte veel energie. Wandelen lukte, maar na een paar honderd meter moest ik stoppen. Even zitten, dan weer verder. Meer dan 2 à 3 kilometer zat er niet in.”
Eerst zien, dan geloven
In 2023 kwam het exopulse suit toevallig op Berry’s pad: een medisch hulpmiddel dat met zachte elektrische impulsen spasticiteit verlaagt.
“Mijn mama had er iets over gezien op tv, een reportage met neuroloog Steven Laureys van het UZ Antwerpen. Je zag iemand na het dragen van het pak plots veel vlotter bewegen. Ik dacht: ja, dat zal wel. Dat kan niet.”
Hij liet het los, tot hij het filmpje maanden later opnieuw tegenkwam op Facebook.
“Ik was nog altijd sceptisch, maar heb toch een afspraak gemaakt. Na de eerste test voelde ik het meteen aan mijn benen. Dat was geen klein verschil.”
De testweek: een eye-opener
Na die eerste test kreeg Berry het pak een week mee naar huis. Hij droeg het elke dag een uur en combineerde dat met zijn kinesitherapie.
“Bij de kinesist hebben we alles gefilmd: mijn oefeningen voor de testweek, tijdens en erna. Het effect was duidelijk. Een voorbeeld: normaal moesten ze echt kracht zetten om mijn been te plooien. Na stimulatie met het pak ging dat bijna vanzelf. Mijn kinesist riep zelfs anderen erbij: kom eens kijken.”
Minder behandeling, meer beweging
In november 2023 nam Berry zijn eigen exopulse suit in ontvangst. Vandaag gebruikt hij het gericht, als voorbereiding op een fysieke inspanning. “Ik draag het meestal ’s ochtends een uur, twee of drie keer per week. Daarna ga ik bewegen.”
Zijn traject veranderde merkbaar. “Vroeger ging ik drie keer per week naar de kinesist voor mobilisatie en stretching. Nu sport ik er twee keer per week een uur. Mijn benen moeten niet meer behandeld worden.”
Meer nog: “Ik wandel nu naar de kinesist, doe daar een uur training en wandel terug naar huis. Drie kilometer heen, drie terug. Dat was vroeger ondenkbaar.”
Ook in het dagelijks leven is het verschil voelbaar. “Mijn benen zijn soepeler. De spasticiteit is bijna weg. En het kost gewoon minder moeite om te bewegen.”
Een mentale klik: ‘ik kan dit’
Maar het grootste verschil zit ergens anders.
Berry vertelt: “Die eerste keer dat ik voelde dat iets wél lukt, dat ik het wél kan – dat zorgde voor een mentale klik. Ik wilde altijd verder: eerst 3 kilometer wandelen. Dan 4.”
Vandaag gaat hij regelmatig alleen op pad met zijn hond. “We vertrekken met z’n tweeën het veld in en zijn makkelijk 2,5 uur weg. Zo wandelen we vlot 5 km zonder pauzes.”
Nieuwe doelen
Berry’s vertrouwen groeide, en hij begon nieuwe doelen te stellen. Zo schreef hij zich in voor een aangepaste HYROX-wedstrijd: een parcours waarbij je lopen en fitnessoefeningen afwisselt.
Aan zoiets deelnemen was twee jaar geleden onhaalbaar geweest. Tijdens de voorbereiding trainde hij bij de kinesist, met sessies van 2,5 uur aan één stuk.
Berry: “Dat lukte, dus ik wist dat ik het fysiek aankon. Tijdens de wedstrijd in Mechelen ging het ook goed, tot ik een verrekking opliep bij de burpees. Ik moest stoppen. Dat is balen.”
Maar Berry geeft niet op. In september probeert hij het opnieuw. Dan doet hij mee met HYROX Maastricht.
“Je moet er iets mee doen”
Berry verbreekt dan wel het ene persoonlijke record na het andere, hij blijft nuchter over het pak. “Het is geen wondermiddel. Je moet er zélf iets mee doen: blijven bewegen en trainen. Dankzij het pak gaat dat makkelijker en zo bouw je opnieuw kracht op. Zo ga je vooruit.”
“Als je het aantrekt en nadien in de zetel blijft zitten, gebeurt er niets. Ik sport nu twee keer per week en ga vaak wandelen. Daar zit het verschil.”
Zijn advies
Zijn advies aan wie twijfelt?
“Probeer het uit – en gebruik de testweek goed. Ook als het in het begin moeilijk is om het pak aan te trekken, draag het precies zoals het zou moeten.”
“En vergelijk. Film hoe je beweegt vóór en na stimulatie met het pak. Dan zie je het best wat er verandert.”
Wil je weten of het exopulse suit ook voor jou helpt?
Kom het exopulse suit – voorheen Mollii Suit – volledig vrijblijvend testen bij Vigo.
Michele Coppens, Vigo's exopulse-expert: "Het is fantastisch dat het exopulse suit zo'n wezenlijk verschil maakt voor Berry. Ook bij vele andere mensen met multiple sclerose, cerebrale parese en andere neurologische aandoeningen zien we dat het pak de symptomen verlicht en bewegen opnieuw makkelijker maakt. Maar dat is jammer genoeg niet bij iedereen het geval. De enige manier om te weten te komen welk effect het exopulse suit bij jou heeft, is het zelf uitproberen."
Lees hier meer over het exopulse suit – of neem hieronder contact op om je situatie te bespreken of een vrijblijvende test in te plannen.
